Als we naar de basis van de hersenen kijken die net uit de schedel zijn gehaald,
kunnen we maar heel weinig van de middenhersenen zien.
Maar, zoals ik vorige week heb laten zien,
als de slaapkwabben zachtjes uit elkaar worden getrokken,
wordt het bovengedeelte van de stam van de hersenen zichtbaar.
Deze zogenaamde hersenstam bestaat uit de middenhersenen,
een rond uitsteeksel dat de brug wordt genoemd,
en een steel naar beneden die het verlengde merg heet.
Dat gaat de schedel uit, door de grote opening, en wordt natuurlijk
de ruggengraat.
Zijn er nog vragen voor we doorgaan ?
Ik heb een vraag, Dr. Frankenstein.
Het is Fronkenstien.
Neemt u me niet kwalijk ?
Mijn naam spreek je uit als Fronkenstien.
U bent toch de kleinzoon van Dr. Victor Frankenstein,
die vers begraven lijken opgroef en dode componenten veranderde in...
Ja ! Ja !
Dat weten we allemaal.
Maar ik word liever herinnerd door mijn eigen kleine bijdrage aan de wetenschap.
En niet omdat ik toevallig familie ben van een beroemde malloot.
Stelt u uw vraag nu maar.
Ik begrijp het verschil niet tussen reflex- en willekeurige zenuwimpulsen.
Heel goed. Daar gaan we juist vandaag een uitleg over geven. Zullen we maar ?
Meneer Hilltop, met wie ik nooit eerder heb gewerkt of instructies aan heb gegeven,
heeft heel vriendelijk zijn diensten aangeboden voor deze uitleg.
Kunt u even opspringen en naast de tafel gaan staan ?
Leuk gesprongen.
Meneer Hilltop, kunt u alstublieft uw linkerknie optrekken ?
Dat was een willekeurige zenuwimpuls.
Het begint als een prikkel van de hersenschors,
en gaat door de hersenstam en de nodige spieren.
Doet u hem maar weer omlaag.
Reflexbewegingen worden onafhankelijk van de wil gemaakt,
maar worden langs banen geleid die tussen het perifere zenuwstelsel gaan
en het centrale zenuwstelsel.
Jij vuile gore smerige schoft !
We zijn ons niet bewust van deze impulsen.
Ook willen we niet dat ze die spieren samentrekken.
Maar ze werken uit zichzelf.
En als we de impuls blokkeren door gewoon plaatselijk druk uit te oefenen ?
Dat doe je met een doodgewone metalen klem,
op de zwelling van de achterste zenuwwortels.
Zo'n vijf, zes seconden lang.
Vuile perverse hond !
Zoals u ziet, wordt er niets doorgegeven.
Ondanks onze mechanische grootsheid,
zouden we zonder deze ononderbroken stroom motorische impulsen ineenstorten,
als broccoli !
Tot besluit moeten we nog opmerken...
- Geef hem nog een dollar. - Ja, meneer.
... dat elke meer dan gewone verwonding aan de zenuwwortel altijd ernstig is.
Want als een zenuwvezel eenmaal gebroken is,
is er geen manier in de hemel of op aarde,
om hem weer tot leven te brengen.
Nog vragen voor we gaan ?
Dr. Frank...
- ... Fronkenstien. - Ja ?
Klopt het dat Darwin een stukje vermicelli in een glazen bak bewaarde,
tot het door buitengewone middelen willekeurig begon te bewegen ?
Bedoelt u de worm of de spaghetti ?
De worm, meneer.
Daar heb ik wel 's over gelezen toen ik nog student was.
Maar vergeet niet dat een worm, op een enkele uitzondering na, geen mens is.
Was dat niet de basis van uw grootvaders werk ? Dood weefsel reanimeren ?
Mijn grootvader was ernstig gestoord.
Bent u er als 'n Fronkenstien niet eens 'n heel klein beetje nieuwsgierig naar ?
Intrigeert het weer levend maken van wat dood is, u helemaal niet ?
U hebt het over het onzinnige geraaskal van een krankzinnige geest !
- Dood is dood ! - Kijk 's wat ze doen met harten en nieren !
Harten en nieren zijn kinderspeeltjes !
Ik heb 't over het centrale zenuwstelsel !
- Maar meneer... - Ik ben wetenschapper, geen filosoof !
Je reanimeert nog eerder dit ontleedmes dan dat je een kapot zenuwstelsel kan repareren.
Maar 't werk van uw grootvader dan ?
Dat was gelul !
Ik ben niet geïnteresseerd in de dood ! Alleen in het behoud van het leven !
Jullie mogen...
... gaan.
Dr. Frankenstein.
Ik heet Fronkenstien.
Ik ben Gerhart Falkstein.
Ik heb 8000 kilometer afgelegd om u het testament van uw overgrootvader te brengen.
Baron Beaufort von Frankenstein.
O, mijn lieveling. Mijn liefste.
- Ik tel de uren dat je weg bent. - Ik ook, schat.
- Niet op mijn mond. - Wat ?
Ik ga naar dat feest van Nana en Nicky. Ik wil niet dat m'n lippenstift uitsmeert.
- Snap je wel ? - Natuurlijk.
Instappen !
- O, help ! - Het moet dan maar.
Freddy, schat. Hoe kan ik nu snel zeggen waar ik heel m'n leven over heb nagedacht ?
- Wil je het niet proberen ? - Goed.
Komt voor elkaar, man.
Ik ben van jou. Helemaal. Wat kan ik anders nog zeggen ?
- Mijn grote liefde... - Mijn haar, mijn haar. Het is net gedaan.
- Wil je 'n traditioneel huwelijk ? - Een traditionele huwelijksnacht.
Je bent onverbeterlijk !
Betekent dat... dat je van me houdt ?
- Daar kan je donder op zeggen. - O, mijn liefste.
Tafzijde, lieveling.
Tafzijde, schat ?
Nee, de jurk is van tafzijde. Daar zitten zo kreukels in.
- Instappen ! - Daar heb je die vreselijke man weer.
Schiet op, voor ik mezelf voor gek zet.
Mijn nagels !
- Tot ziens, lieveling. - Tot ziens, Freddie.
Lieveling !
- Harry, hij deed het weer. - Wat moet ik daaraan doen ?
- Elke dag ! - Laat hem toch !
We komen in New York aan. Iedereen eruit voor New York.
Luister 's, jongen. Is dit station Transsylvanië ?
Jaja, spoor 29.
O, kan ik u een poetsbeurt geven ?
Nee, bedankt.
Dr. Frankenstein ?
Fronkenstien.
- U houdt me voor de gek. - Nee, je spreekt het uit als Fronkenstien.
Zegt u ook Frodorick ?
Nee. Frederick.
Waarom is het dan niet Frodorick Fronkenstien ?
Dat is het niet. Het is Frederick Fronkenstien.
Ik begrijp het.
- Jij bent zeker Igor. - Nee, je spreekt het uit als Aigor.
- Ze zeiden dat het Igor was. - Dan hadden ze het dus fout, hé ?
Herr Falkstein heeft je toch gestuurd ?
Ja. Mijn grootvader werkte voor de uwe.
- Wat leuk. - Het salaris is natuurlijk wel gestegen.
Natuurlijk. Natuurlijk. We zullen het samen vast prima vinden.
Pardon, ik...
Niet om het een of ander, maar ik ben nogal 'n briljante chirurg.
Misschien kan ik je helpen met die bochel.
Welke bochel ?
- Kom, we gaan. - Sta mij toe, meester.
O, dank je vriendelijk.
Deze kant op, zo.
Zo.
U zit gemakkelijker achterin.
- Wat was dat ? - Dat is vast Inga.
Herr Falkstein dacht dat u misschien tijdelijk 'n amanuensis wilde.
Hallo ! Hebt u zin om 's lekker door het hooi te rollen ?
Dat is leuk, hoor !
Rollen rollen, rollen door het hooi.
Soms ben ik bang van de bliksem.
Het is alleen een atmosferische ontlading. Daar hoefje niet bang voor te zijn.
Weerwolf !
Weerwolf ?
- Daar ! - Wat ?
Daar wolf. Daar kasteel.
Waarom praat je zo ?
- Ik dacht dat u dat wilde. - Welnee.
Zoals u wilt. Het maakt mij niet uit.
Nou, daar ligt het.
Ons huis.
Wat een grote !
Dank u, dokter.
Dat is prima, hoor.
Ik ben Frau Blücher.
Rustig !
Hoe maakt u het ? Ik ben Dr. Fronkenstien.
Dit is mijn assistente. Inga, dit is Frau Blücher.
Wat hebben ze toch ?
Uw kamers zijn klaar, Herr Doktor.
Wilt u mij volgen ?
Igor, breng je de koffers zodra je klaar bent ?
- Ja, meester. - Na u, Frau Blücher.
Blücher !
Volgt u mij.
Blijf in de buurt van de kaarsen. De trap kan verraderlijk zijn.
Dit is uw kamer. Hij was van uw grootvader Victor.
Aha.
- Er staan nogal wat boeken hier. - Dit was Victors...
De medische bibliotheek van de baron.
En waar is zijn privé-bibliotheek ?
- Wat bedoelt u ? - Dit zijn heel algemene boeken.
Elke dokter heeft die in z'n werkkamer.
Dat is de enige bibliotheek voor zover ik weet, Dr. Frankenstone.
Fronkenstien.
We zien nog wel.
Goedenacht.
Wil de dokter soms nog een cognac voor het slapengaan ?
Nee. Dank u.
Een glas warme melk... wellicht ?
Nee, hartelijk bedankt.
Nee, bedankt.
Ovaltine ?
Niets. Dank u.
Ik ben een beetje moe.
- Dan wens ik u goedenacht. - Goedenacht !
Goedenacht, lieveling.
Goedenacht, Herr Doktor.
Goedenacht, Frau Blücher.
Ik ben geen Frankenstein.
Ik ben geen Frankenstein !
Ik ben een Fronkenstien !
Hou daarmee op !
Ik geloof niet in het noodlot.
En ik zeg het niet.
Goed, jij wint, jij wint. Ik geef me gewonnen.
Ik zeg het wel. Ik zeg het wel.
Noodlot ! Noodlot ! Ik ga er zeker aan kapot !
Noodlot, noodlot ! Ik ga er zeker aan kapot !
Noodlot, noodlot ! Ik ga er zeker...
Dr. Fronkenstien. Word wakker !
- Wat is er ? - U had een nachtmerrie.
- Wat is die vreemde muziek ? - Geen idee.
Maar het schijnt van achter de boekenkast vandaan te komen.
Achter de boekenkast.
Geef die ochtendjas even.
Je hebt gelijk. Het komt van achter deze muur vandaan.
Waar is het ? Waar is het ?
- Wat ? - Er is altijd 'n mechaniek.
Als ik het mechanisme kan vinden...
Hallo !
Het klinkt hier harder. Geef die kaars 's.
Zet de kaars weer terug !
Goed. Ik denk dat ik weet hoe het werkt.
Haal de kaars eruit en ik blokkeer de boekenkast met mijn lichaam.
Luister nu heel goed naar me.
Zet de kaars niet terug.
Duw met al je kracht tegen de andere kant van de boekenkast.
Is dat helemaal duidelijk ?
Ik denk van wel.
Goed zo, meisje.
Zet de kaars weer terug !
O kijk, dokter. Een doorgang.
Wat die muziek ook is, hij komt daar vandaan.
- Ik kan maar beter gaan kijken. - Mag ik alstublieft mee ?
- Ik wil hier niet alleen blijven. - Goed dan.
- Doe je nachtgewaad dicht en volg me. - O, dokter ! De kaars.
Goed gezien. We proberen de andere.
Achteruit !
Wees maar niet bang. Het is maar een rat.
Een smerige gore rat.
Lieve hemel !
DRIE JAAR DOOD
TWEE JAAR DOOD
ZES MAANDEN DOOD
Ik heb niemand,
en niemand geeft iets om mij !
- Aigor ! - Frodorick !
Hoe ben jij hier binnengekomen ?
Via de etenslift. Ik hoorde een heel vreemde muziek en ik ben die naar beneden gevolgd.
Ik voel het aan mijn bochel.
Er is hier iemand anders geweest.
Daar lijkt het wel op. En daar is de enige andere deur.
Wacht, meester. Het kan gevaarlijk zijn.
Gaat u maar eerst.
Is hier nergens licht ?
Twee enge schakelaars hier. Ik raak ze niet als eerste aan.
Ik vervloek die ogen van je.
Te laat.
Dus hier gebeurde het allemaal.
Denk dan 's. Dode hersenen weer tot leven brengen in een nieuw lichaam.
Kijk ! Er is geen ontbinding. Alleen een paar hechtingen.
- Zet de hoofdschakelaar aan. - Ja, meester.
- Wat een gore boel. - Och. Een likje verf, een paar bloemen.
Een paar zitkussens...
Het lijkt erop dat onze mysterieuze violinist verdwe...
- Verdwee wat ? - ... nen.
Er komt licht van achter die deur.
Dokter ! Kijk !
Daar komt dus de muziek vandaan.
Hij is nog warm.
- Maar wie speelde erop ? - Dat weet ik niet.
Maar wie het ook was, hij heeft net zijn sigaar uitgemaakt.
Er gebeuren hier zulke vreemde dingen.
- Wat is deze kamer ? - Muziekkamer ?
Maar hier zijn alleen boeken en bladeren.
Boeken en bladeren ?
Ja ! Dit is de privé-bibliotheek van mijn grootvader. Ik voel het.
Kijk ! Kijk dit dan !
HOE IK HET HEB GEDAAN
"Tot er midden in deze duisternis plotseling een licht op mij scheen."
"Een licht zo briljant en verwonderlijk, en toch zo eenvoudig."
"Verander de polen van plus naar minus en van minus naar plus."
"Alleen ik heb het geheim van het geschenk van het leven ontdekt."
"Nee, sterker nog."
"Ikzelf ben nu in staat om leven te geven
aan levenloze materie."
Het zou kunnen !
- Kipper ? - Dank u, dokter.
"Daar de kleine deeltjes mijn snelheid danig verminderden,
besloot ik een schepsel van reusachtige afmetingen te maken."
Natuurlijk ! Dat zou alles vergemakkelijken.
Met andere woorden, zijn aderen, voeten, handen en organen worden vergroot.
Precies.
Hij moet wel een enorme Schwanzstücke hebben.
Dat spreekt voor zich.
Hij wordt vast heel populair.
We zoeken dus naar een wezen van zo'n 2 meter 10 in lengte,
met alle onderdelen of wel natuurlijk of wel kunstmatig in proportionele grootte.
Zoiets als...
... dit.
Hallo ! Daar heb je iets te pakken.
Grof, ja. Primitief, ja. Zelfs grotesk. Maar op onverklaarbare wijze weet ik...
... dat dit onze man zou kunnen zijn.
Goed, goed. Dat is goed genoeg voor iemand zoals hij.
Ga naar beneden !
Nu !
Wat een smerig werk.
- Het had erger kunnen zijn. - Hoe dan ?
Het had kunnen regenen.
Snel !
Wil ik 'n handje helpen ?
Nee, bedankt. Ik heb er al een. Maar toch hartelijk bedankt.
Een momentje. Ik ken iedereen hier, maar uw gezicht heb ik nooit eerder gezien.
- Kunt u zeggen wie u bent ? - Ja, ik ben Dr. Frederick Fronkenstien.
- Ik ben net uit Amerika overgekomen. - O ja, dat heb ik gehoord.
Ik ben agent Henry. Aangenaam.
Heel aangenaam, agent.
U bent verkleumd tot op het bot.
U hebt een lekker warm vuur nodig.
En een slok uit de fles zou ook goed smaken, nietwaar ?
Zo, inderdaad !
Als u het verder in de hand hebt, wens ik u goedenacht.
- Hartelijk dank, agent. - Tot uw dienst, meneer.
Altijd.
- Goedenacht, agent. - Goedenacht.
O, wat een ontzagwekkend gezicht.
Wat een belangrijke en eerbare nacht.
Met zo'n lichaam als exemplaar
hebben we alleen een even prachtig stel hersenen nodig.
- Weet je wat je moet doen ? - Dat kan ik wel raden.
Goed zo.
- Had je... Had je dat niet aan de andere kant ? - Wat ?
Je...
Laat maar zitten.
- Heb je die naam die ik je gegeven heb ? - Ik heb hem opgeschreven.
- H. Delbruck. - Hans Delbruck.
HERSENBEWAARPLAATS
SCHUIF NA VIJF UUR DE HERSENEN DOOR HET LUIK IN DE DEUR
WETENSCHAPPER EN HEILlGE
DEZE HERSENEN NIET GEBRUIKEN ! - ABNORMAAL...
- Hij is afzichtelijk. - Hij is prachtig.
En hij is van mij !
Snel ! Het is 'n strijd tegen de tijd en de elementen.
Klaar ?
- Weet u zeker dat ze het zo deden ? - Ja, 't staat allemaal in de aantekeningen.
Bind de vliegers vast en kom zo snel mogelijk.
- Waarom al die haast ? - Je kunt geëlektrocuteerd worden.
Begrijp je dat ?
Ik zeg dat je geëlektrocuteerd kunt worden.
- Begrijp je dat ? - Jaja, dat begrijp ik. Waarom schreeuwt u ?
Heb je... ?
- Heb je de vliegers vastgebonden ? - Natuurlijk.
O, goed.
- Controleer de generator. - Ja, meester.
Igor ! Maak de veiligheidsklep op het grote wiel los.
Ja, meester.
kan je je de hersenen van Hans Delbruck in dit lichaam voorstellen ?
O, Frederick !
Dit is het moment.
En lieve, ben je klaar ?
Ja, dokter.
Verhoog me.
Nu ? Hier ?
Ja, ja. Verhoog het platform.
O, het platform ! O, dat ! Ja, ja.
Vanaf die voorbeschikte dag toen stinkende stukjes slijm uit de zee begonnen te kruipen,
en tegen de koude sterren schreeuwden: "Ik ben de mens !",
is onze grootste angst altijd onze eigen sterfelijkheid geweest.
Maar vannacht slingeren wij de handschoen van de wetenschap
in het angstaanjagende gezicht van de dood zelf !
Vannacht...
... stijgen we ten hemel.
We tarten de aardbeving.
We beheersen de donders.
En dringen de baarmoeder binnen...
... van de ondoordringbare natuur zelf.
Op mijn teken gooien jullie de eerste schakelaar omhoog.
Komt voor elkaar, meester.
Sta klaar...
... klaar voor de start...
... af !
Tweede schakelaar omhoog !
Derde schakelaar omhoog !
Niet de derde schakelaar.
Doe wat ik zeg ! Vooruit !
Leven !
Leven, hoor je me ?
Geef mijn schepsel leven !
Zet alles af en haal me omlaag.
Niets.
- O dokter, het spijt me. - Nee, nee.
Houd moed.
De wetenschap leert ons juist
zowel onze mislukkingen als onze successen te accepteren.
Met kalme waardigheid...
... en bevalligheid.
Vuile schoft, hond ! Dat zet ik je betaald ! Wat heb je me aangedaan ?
- Wat heb je me aangedaan ? - Hou op, dokter ! U brengt hem om !
Ik wil niet meer leven ! Ik wil niet meer leven !
Kalme waardigheid en bevalligheid !
O, mama !
O, onzin ! Deze man is anders, zeg ik u !
Dat merk je al na vijf minuten.
Ja ?
Het is een Frankenstein !
Die zijn allemaal hetzelfde.
Het zit ze in het bloed. Ze kunnen het niet helpen.
Al die wetenschappers, ze zijn allemaal hetzelfde !
Ze zeggen dat ze voor ons werken, maar ze willen de wereld beheersen !
Genoeg ! Deze vergadering wordt geen algemene scheldpartij.
Dat zijn ernstige beschuldigingen, en des te pijnlijker voor ons, jullie ouderen,
want we hebben nog steeds nachtmerries van vijf keer geleden.
Juist de man die deze situatie eerlijk kan beoordelen, hebben we niet gehoord.
Inspecteur Kemp.
Wilt u ons toespreken ?
Een rel is een lelijk iets.
En als je er eenmaal een op gang brengt...
... kan je hem niet meer tegenhouden, behalve met een bloedbad.
Ik denk dat voordat we mensen beginnen te vermoorden,
we maar beter verdomde zeker kunnen zijn
van ons bewijs,
en...
... we kunnen maar beter verifiëren
dat de jonge Frankenstein inderdaad
in de voetstappen van zijn grootvader treedt !
Wat ?
In de voetstappen van zijn grootvader treedt ! Voetstappen, voetstappen !
Wat er volgens mij nu gebeuren moet...
... is dat ik eens een bezoekje bij die goede dokter moet afleggen,
en dat we eens een vrolijk rustig babbeltje moeten houden.
Reputatie ! Reputatie !
O dokter, dit moet u uzelf niet aandoen.
U moet er niet meer over nadenken.
Kijk dan, u hebt uw eten nog niet eens aangeraakt.
Hier dan !
Nu heb ik het aangeraakt. Is het zo goed ?
Weet je, ik zal mijn oude vader nooit vergeten.
Als zulke dingen hem overkwamen, en wat hij dan altijd tegen me zei.
Wat zei hij dan ?
Wat moet jij de hele tijd in de badkamer ?
Waarom kom je er niet uit en geef je iemand anders een kans ?
O, misschien is het maar beter zo.
Die arme levenloze vleesklomp. Misschien kan hij maar beter dood zijn.
- Wat is dat ? - SchwarzwalderKirschtorte.
O, vind je het lekker ? Ik geef niet zoveel om toetjes, maar dit is heerlijk.
Tegen wie hebt u het ?
Jou. Je gromde net van genoegen, dus ik dacht dat je 't toetje lekker vond.
Ik gromde niet van genoegen, ik vroeg alleen wat 't was.
Jawel ! Ik heb 't net gehoord.
- Dat was ik niet. - Ik ook niet.
Als jij het niet was, en jij ook niet...
Hij leeft ! Hij leeft !
Hij leeft !
Achteruit !
Hallo !
Ik ga je bevrijden !
- Ligt het sedatief klaar ? - Ja, dokter.
Ik wil dat je overeind gaat zitten.
Sta op.
Je kunt het wel.
En nu lopen !
O dokter, ik ben bang.
Maak je geen zorgen.
Goed zo.
Goed zo !
Wat is er ? Wat is er aan de hand ?
Snel ! Geef hem het...
- Snel ! Geef hem het... - Wat ? Het wat ?
Drie lettergrepen. Eerste lettergreep !
- Klinkt als... - Pet ! Klinkt als pet !
Bed... Sed !
Sed !
Tweede lettergreep ! Klein woord.
- Dit, dat, de ! - A !
- Sed a... - Sed a !
Smerig woord ! Zet 'n smerig woord !
Klinkt als...
- ... lief ! - Sed-a-lief ! Geef hem een sedalief ?
- O ! Tief, tief ! Geef hem een sedatief ! - Goed, hé !
Sedalief ?
O Frederick, ben je in orde ?
Ja.
- kan je me even alleen laten, lieve ? - Natuurlijk, dokter.
Igor !
- Kan ik je even spreken ? - Natuurlijk.
- Ga maar zitten. - Dank u.
Nee, hier.
Dank u.
Die hersenen die je hebt gegeven, waren die van Hans Delbruck ?
- Nee. - Ah ! Goed.
Wil je dan zo vriendelijk zijn om te vertellen...
... wiens hersenen ik er dan wel in heb gedaan ?
- Wordt u dan niet kwaad ? - Ik word niet kwaad.
Abbey nog wat.
Abbey nog wat ?
- Abbey wie ? - Abbey Normaal.
Abbey Normaal.
Ik weet bijna zeker dat dat de naam was.
Bedoel je dat ik abnormale hersenen heb gelegd...
in een twee meter dertig lange...
... een meter veertig brede...
... gorilla ?
Bedoel je dat soms ?
Snel ! Geef hem het...
Wat ?
Drie lettergrepen. Ja !
Wie kan dat nou zijn, zo laat ?
Inga, ga snel kijken wie dat is.
Leg jij dat ding weer op de operatietafel,
en bind hem stevig vast.
- Wat gaat u doen ? - Me opfrissen om normaal te lijken.
We moeten ons allemaal normaal gedragen.
Ha ! Monsters !
Uitstekende gooi.
Dit is de 20e eeuw, Kemp. Monsters zijn passé, zoals geesten en kabouters.
Niet voor de goede mensen van dit dorp, Herr.
Voor hen is hij heel echt.
Zeker als er een Frankenstein in dit huis woont.
Mooie groepering.
Dank u.
Ik had niet gedacht dat 'n intelligente man zoals u in deze bijgelovige onzin zou tuinen.
Ik maak me niet druk om bijgelovigheid, maar...
... genen en chromosomen !
- Larie ! - Misschien, maar we zijn in Transsylvanië !
En u bent een Frankenstein !
U lijkt uitzonderlijk overstuur door dit gesprek.
Helemaal niet.
Ik vind het alleen ontzettend amusant.
Nu, dat was leuk.
Als u me wilt excuseren, ik ben een beetje moe.
Kan ik de dorpelingen er absoluut van verzekeren
dat u helemaal niet van plan bent om het werk van uw grootvader voort te zetten ?
Mag ik aannemen dat dat ja betekent ?
Heel goed.
- U vindt zeker zelf de deur wel, hé ? - Natuurlijk.
Tot de volgende keer, Herr Baron.
Ja, kom langs wanneer u wilt. We zijn altijd open.
Victor ! Victor !
Het is ons gelukt.
Ik ga je bevrijden. Wil je dat graag, meine Seuchekopf ?
Ze wilden je pijn doen.
Maar ik ga je helpen.
Godzijdank is dat voorbij.
Frau Blücher !
Stop !
- Kom niet dichterbij ! - Wat doet u ?
Ik ga hem bevrijden !
Nee, dat moet u niet doen !
Jawel !
Bent u krankzinnig ? Hij brengt u om !
Welnee. Hij niet. Hij is zo mak als een lammetje.
Achteruit ! In godsnaam, hij heeft verdorven hersenen.
Niet waar. Het zijn goede hersenen.
Ze zijn verdorven !
Oververdorven.
Ik ben niet bang. Ik weet waar hij van houdt.
Die muziek.
Het zit in uw bloed. In het bloed van alle Frankensteinen.
Het bereikt de ziel als woorden niets helpen.
Uw grootvader speelde het voor het monster dat hij maakte.
Dus u was het ! De hele tijd !
U speelde die muziek midden in de nacht !
Om ons in het laboratorium te krijgen !
Dat was uw sigaar die nog lag te smeulen in de asbak.
En u zorgde dat ik het boek van mijn grootvader vond.
Zodat ik...
Dan waren Victor en u...
Ja ! Ja ! Zeg het dan !
Hij was mijn vriendje !
U krijgt hem nooit te pakken ! Nee ! Hij is vrij !
Hoort u dat ? Vrij !
Weg. Weg !
We moeten hem vinden, begrijp je dat ?
Voordat hij iemand ombrengt.
Wat heb ik gedaan ?
O God in de hemel, wat heb ik gedaan ?
O, ik hou van mijn kleine mooie bloempje.
O, ik hou van mijn bloem.
Het monster is los.
De planken moeten vast.
Gelukkig heb je Helga in bed gelegd. Met dat monster neem ik geen risico's. Weet je nog ?
Maar papa, ik zei toch dat ik de Rostbraten aan het omdraaien was ?
Ik vroeg of u Helga in...
Nu werp je een kus en zeg je dag.
O hemel, er is niets meer.
Wat zullen we er nu ingooien ?
Was ze niet in de badkamer toen je keek ?
Maar ik heb niet eens boven gekeken. Ik dacht dat u dat zou doen.
Heb je boven niet gekeken ?
Ga zitten.
Ga zitten !
Ik vraag alleen om een bezoeker.
Iemand om een paar uurtjes in mijn eenzame leven door te brengen.
Dank U, Heer.
Dank U.
Nee, nee, nee. Niet praten. Zeg geen woord.
Mijn vreugde en mijn beloning uit de hemel.
Je was vast de grootste van je klas.
Ik heet Herald en ik woon hier alleen.
Hoe heet jij ?
Dat verstond ik niet.
Vergeef me, ik had niet door dat je een stomme was.
Zie je hoe de hemel werkt ? Ik een arme blinde en jij een stomme.
Een ongelooflijk grote stomme.
Maar je hand is ijskoud, mijn kind.
Wat dacht je van een lekkere kom soep ?
Ik weet wat het is om kou en honger te lijden.
En om een beetje vriendelijkheid van een vreemde te ontvangen.
Wil je je soep nu ?
Hou je kop dan maar op.
Kom maar, mijn vriend.
Je weet niet wat je bezoek voor me betekent.
Hoelang ik wel niet gewacht heb op een ander mens.
Soms hebben we zo veel wereldse dingen te doen,
dat we vergeten dat de eenvoudige dingen de basis van het echte geluk vormen.
Wil je soms een beetje wijn bij je soep ?
Wacht !
Een toast !
Een toast op... ja ! Lange vriendschap.
Je moet wel veel honger gehad hebben.
En nu een kleine verrassing.
Voor een speciaal moment. Ik heb nog een paar...
... sigaren !
Wat ? Nee !
Vuur is goed.
Vuur is goed, jawel. Vuur is onze vriend.
Ik laat het wel zien.
Zie je wel ?
Heb je jouw sigaar ? Laat zien.
Hou hem daar.
Niet inhaleren tot het tipje gloeit.
Wacht !
Wacht ! Waar ga je heen ?
Ik ging espresso maken.
Nu !
Geef hem het sedatief !
Hij is bewusteloos.
Dat weet ik.
Ik ga naar binnen. Geef me die kaars.
- Nee ! - Ja !
Alleen door liefde kan dit arme schepsel gered worden.
En ik ga hem ervan overtuigen dat we van hem houden,
zelfs als het me mijn leven kost.
Wat jullie ook horen, hoe hartverscheurend ik jullie ook smeek,
hoe vreselijk ik ook schreeuw,
open die deur niet, anders maken jullie mijn hele werk ongedaan.
Begrijp je dat ? Open deze deur niet !
Ja, dokter.
Leuk met u gewerkt te hebben.
Laat me eruit. Haal me hier weg. Haal me hier meteen weg !
Wat hebben jullie ? Ik maakte maar een grapje !
Snap je niet dat het een grapje was ?
Jezus Christus, haal me hieruit !
Open die deur, verdomme ! Ik sla je in elkaar !
Mama !
Nee !
Duidelijk...
Hallo, knappe vent !
Jij bent een mooie knul, weet je dat ?
De mensen lachen je uit.
Ze haten je. Maar waarom ?
Omdat ze jaloers zijn !
Kijk dat jongensachtige gezicht eens.
Kijk die lieve glimlach eens.
En zullen we 't eens over lichamelijke kracht hebben ?
Over pure spierenbundels ?
Wil je het over het Olympisch ideaal hebben ? Jij bent een god !
En luister naar me.
Jij bent niet slecht.
Jij bent goed !
Dit is een lieve jongen.
Dit is een goede jongen.
Dit is een engeltje.
En ik wil dat iedereen weet,
voorgoed en zonder enige schaamte,
dat wij van hem houden !
Ik zal je leren lopen, praten, bewegen, denken !
Samen gaan jij en ik...
... de grootste bijdrage aan de wetenschap leveren
sinds de schepping van het vuur !
Dr. Fronkenstien ! Bent u in orde ?
Mijn naam is Frankenstein !
DR F. FRANKENSTEIN VERTOONT HET SCHEPSEL
IN 'EEN OPZIENBAREND EXPERIMENT IN REANIMATIE'
Geachte collega's, dames en heren.
Vanavond heb ik de grote eer u een man voor te stellen,
wiens familienaam ooit zowel beroemd was...
... als berucht.
En mag ik u nu voorstellen ! Doktor Baron Frederich von Frankenstein.
Medewetenschap...
... pers.
En medeneurochirurgen. Dames en heren.
Vanuit 'n even conservatieve en traditionele achtergrond als de uwe,
begon ik een paar weken geleden aan een ongeloofwaardig klinkend experiment,
de reanimatie van dood weefsel.
Wat ik u te bieden heb, zou wel eens heel goed
de poort naar onsterfelijkheid kunnen zijn.
Dames en heren, mag ik u voorstellen,
voor uw intellectueel en filosofisch genoegen,
het schepsel !
Blijf alstublieft op uw stoel zitten.
We zijn geen kinderen, we zijn wetenschappers.
U hoeft nergens bang voor te zijn.
Mag ik u eerst 'n neurologische demonstratie geven
van de primaire functies van de kleine hersenen,
evenwicht en coördinatie.
Loop van hiel tot teen.
Achteruit !
Tot nu toe heeft hij alleen eenvoudige motorische bewegingen gemaakt.
Maar voor wat u te zien krijgt, moeten we, zachtjes,
het rijk van genialiteit binnengaan.
Dames en heren,
mesdames et messieurs,
Damen und Herren,
wat eerst een onsamenhangende hoop levenloos weefsel was,
stel ik u nu voor als een verfijnde, erudiete
man van de wereld.
De beuk erin !
Het stelt niets voor. Niets, zeg ik je.
Vijf, zes, zeven, acht.
Verdomme, schiet op. Je zet me voor gek.
Alstublieft, niet doen !
Verneder hem niet, voor uw eigen veiligheid.
Kom terug, niet weggaan. Ik laat je mijn werk niet kapotmaken.
Als je schepper beveel ik je terug te komen.
Vastgeketend. Vastgeketend als een beest in een kooi.
- O dokter, ik voel me vreselijk. - Er is maar een antwoord.
Als ik zijn cerebro-spinale vloeistof in evenwicht kon brengen,
dan zou hij piekfijn in orde zijn.
Maar hoe ? Hoe ? Voor het te laat is.
O, Frederick.
Was er maar iets wat ik kon doen om die marteling te verlichten waar je doorheen gaat.
Als ik wist hoe ik kon helpen...
... om die spanning te verlichten. Kon ik je maar een beetje vrede geven.
Dokter ? Ik heb... Dokter ?
Wat is er ?
Dokter ? Waar bent u ?
Pardon dokter, dit telegram kwam toen u er niet was.
Ik heb gezegd dat u me nooit mag lastigvallen als ik aan het werk ben !
Neem me niet kwalijk. Ik dacht dat het een noodgeval was.
Ziet u, uw verloofde kan elk moment aankomen !
Wat ? Elizabeth, hier, vanavond ?
Ja ! Ik ga haar kamer meteen klaarmaken.
Ik stel voor dat u een stropdas aandoet.
Lieveling.
Lieveling !
- Verrast ? - Ja.
- Hou je van me ? - Ja !
Nu...
- ... naar bed ! - Lieveling !
Het is een lange dag geweest, je bent vast heel moe.
Ik betaal de chauffeur even.
- Lieveling ! - Wat ?
- Verrast ? - Nogal, ja.
- Hou je van me ? - Ach...
En nu naar bed.
Lieveling !
- Zeg niets, doe normaal. - Klaar ?
Ja. Ik denk van wel.
Ik ben toch wel een beetje moe.
Dit zijn mijn assistenten Inga en Igor.
Hoe maakt u het ?
Dit is m'n toekomstige buit.
- Eindelijk leer ik u dan kennen. - Bruid.
Neem me niet kwalijk liefje, wat doe je toch precies ?
Nou, ik help Dr. Fronkenstien in het laboratorium.
We houden intellectuele gesprekken en...
We waren net in gesprek toen u aankwam en...
- Mag ik... ? - Wat ?
Igor ! Help met die stukken bagage.
Natuurlijk. Pakt u de blonde, dan neem ik die met de tulband.
- Hou op. Ik heb het over de bagage. - Ja, meester.
Dames, deze kant op.
Het wordt 'n lange nacht. Als u hulp nodig hebt met de meisjes...
Kalmeer nou maar.
Want wij worden goede vrienden.
Nietwaar ?
Heel gezellig, net als oude vrienden.
Wat is er ?
Ben je bang van dit kleine vuurtje ?
Dit kan je niets doen.
Zie je wel ?
Je bent me het monstertje wel.
Zie je wel, mama had gelijk.
Kleine jongetjes mogen niet met vuur spelen.
of wel soms ? Want ze kunnen zichzelf pijn doen.
Halt !
Omhoog.
Een rel is een lelijk iets.
En het wordt hoog tijd dat we er eentje krijgen !
Dood het monster !
De hemel zij mijn getuige. Omhoog !
Hij zal de dag vervloeken dat hij als Frankenstein geboren werd.
Wat ?
Ik zei: "Hij zal de dag vervloeken dat hij als Frankenstein geboren werd."
Los ! Hij is losgebroken !
Weet je wat dat betekent ?
Lieveling, maak je toch niet zo druk.
- Je zult wel gelijk hebben. - Natuurlijk !
Kom hier, als een brave jongen.
Wat moet ik zonder jou ?
Is jouw kamer dichtbij, mocht ik 's nachts bang worden ?
Ja, maar ik dacht dat vannacht, gezien de omstandigheden,
ik maar beter hier bij jou kon blijven.
Wil je me zo, nu ?
Zo kort voor onze bruiloft ? Zo dichtbij dat we het bijna kunnen aanraken.
Ja !
Of... of nog een beetje langer wachten,
tot ik mezelf zonder aarzeling aan je kan geven,
en ik helemaal, zonder schaamte en wettelijk de jouwe kan zijn ?
Die keuze valt hard.
Je bent een harde vent.
- Je zult wel gelijk hebben. - Natuurlijk. Ik heb altijd gelijk.
Geef me nu een zoen en wens me welterusten.
Zonder tong.
Welterusten, lieveling.
Welterusten, liefje.
- Ik hou van je. - Ik ook.
Hou je van me ? Ik hou van je, schatje.
Droom lekker, lieveling.
Welterusten, zorg dat de bedwantsen je niet bijten.
Hij heeft de noodlottige bliksem van zijn vreselijke snelle zwaard losgelaten.
Zijn waarheid komt er aan.
Glorie glorie, halleluja.
Waar ben ik ?
Wie bent u ? Wat wilt u met me doen ?
Rustig maar.
Ik ben niet bang van jou.
Hoeveel geld wil je ? Mijn vader is heel rijk. Je kunt de hele wereld krijgen.
Luister, ik moet om halftwaalf terug zijn. Ik verwacht een heel belangrijk telefoontje.
Spreek, spreek ! Waarom spreek je niet ?
Wat doe je ?
Dat kan je niet menen.
Ik ben b...
O, mijn God !
Ik ben verloofd. En hij heeft een keer... Maar ik heb niet... Het was niet...
O, zoet mysterie van het leven, eindelijk heb ik je gevonden.
Eindelijk weet ik het geheim.
Een stuiver voor je gedachten.
Je bent onverbeterlijk, nietwaar ?
Ouwe ritsnek.
Goed dan.
Zeven is altijd mijn geluksgetal geweest.
Kom hier, heet monster !
Wat is er ? Wat is er aan de hand ?
Komt het door die muziek ?
Het komt vast van een huisje hier in de buurt. Maak je niet druk.
Waar ga je heen ?
Mannen zijn allemaal hetzelfde. Zeven of acht vluggertjes en dan weg met de jongens.
Om erover op te scheppen. Je kunt maar beter je mond houden !
O, ik denk dat ik van hem hou !
O, kijk ! Hij komt terug !
O, de muziek. Blijf spelen !
De muziek brengt hem terug !
Vooruit ! Kom maar.
Kom dan ! Vooruit !
Kom op. Je kunt het !
Kom op ! Je kunt het.
Raak hem niet aan ! Hij wil het in z'n eentje doen.
Je kunt het ! Je kunt het !
Alsjeblieft. Mijn schepping !
Snel ! Vang hem op.
Is alles klaar voor de operatie ?
- Ja, dokter. - Weet u zeker dat u het wilt doen ?
Dat is het enige wat hem nog kan redden.
Beseft u dat jullie er allebei aan dood kunnen gaan ?
Ja.
Ik zet hem af !
Hoe weet ik wanneer ze klaar zijn ?
De dokter zei dat het 15 minuten moest duren.
Geen seconde meer of minder.
- Hoelang nog ? - Nog twee minuten.
- Wat is dat lawaai ? - Ik weet 't niet.
- Hoe laat is het ? - Bijna tijd.
De dorpelingen !
Nee, alstublieft !
Nog maar zeven seconden !
- Leg die man neer ! - Het is het monster !
- Dat kan niet ! - Jawel !
Ik zei, leg die man neer.
Wie denkt u wel niet die u bent, dat u zomaar bevelen uitdeelt aan deze mensen ?
Ik ben het monster !
Ja, ik zie dat u het monster bent.
Zolang ik me kan herinneren, hebben de mensen me gehaat.
Ze kijken naar mijn gezicht en lichaam en rennen vol afschuw weg.
In mijn eenzaamheid besloot ik dat als ik geen liefde kon inspireren, wat ik zo hoopte,
ik in plaats daarvan angst zou aanjagen.
Ik leef...
... omdat dit arme, gekke genie mij het leven geschonken heeft.
Alleen hij zag me als iets moois.
En toen, terwijl het zo eenvoudig was geweest om zichzelf veilig te stellen,
heeft hij z'n eigen lichaam als proefkonijn gebruikt,
om mij kalmere hersenen te geven.
En een ietwat verfijndere manier om mezelf uit te drukken.
Dit is natuurlijk een totaal andere situatie.
Als leider van deze gemeenschap,
mag ik u als eerste mijn hand in vriendschap aanbieden.
- Dank u. - Heel graag gedaan.
Laten we nu allemaal naar mijn huis gaan voor biscuitgebak en een glas wijn...
Verdomme !
Naar de zagerij !
Hallo, mevrouw Frankenstein.
Mevrouw Frankenstein. Wat een prachtige naam.
- O, lieveling. - Hou je hoed vast.
- Wat ? - Ik ben zo terug.
Ik hou hem vast, lieveling.
Ik kom er zo aan !
Schatje, je vond het feestje van papa toch niet al te vervelend ?
Hij heeft 't alleen voor jou gedaan. Zeg nou dat je 't leuk vond.
Schatje, heb je het gezien ?
Er staat 'n wasmand in de badkamer voor je hemden.
De andere is voor sokken en poeponderbroeken. Daar kom ik.
Het gevoel is wederzijds.
Het is me niet duidelijk. Ik heb je altijd iets over die operatie willen vragen.
Over dat verwisselen.
Het monster heeft nu 'n deel van jouw geweldige hersenen.
Maar wat heb jij toch van hem gekregen ?
Nee !
Niet te geloven !
O, zoet mysterie van het leven, eindelijk heb ik je gevonden !
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Iefoken